Vandaag gingen we naar Efeze, een van de toeristische hoogtepunten van Turkije. Vlak bij de ingang kregen we een lekke band! Daarom heb ik mijn groep afgezet bij de ingang en ben ik zelf op zoek gegaan naar een garage die de band kon repareren. Dat lukte allemaal wonderwel! Na een paar uur was ik terug, zodat ik ook zelf nog even rond kon kijken. En ja, het is prachtig, indrukwekkend, bijzonder et cetera (absoluut!), maar het is er vooral ook vol en druk, een toeristische attractie. Dat maakt het toch wat minder en ik denk met weemoed terug aan Aphrodisias.

Er stonden nog een paar attracties op het programma, zoals de grot van de zeven slapers. Dit is een catacombencomplex met honderden grafkamers, genoemd naar zeven christenen die tijdens de vervolging onder keizer Decius (249-251) in een grot zouden zijn ingemetseld. Ze brachten de tijd slapend door tot aan de regeerperiode van Thedosius II (408-450), onder wiens regeerperiode het christendom staatsgodsdienst werd. Daarna naar het huis van de maagd Maria (Meryemana), een bedevaartsplaats voor christenen en moslims. De moeder van Jezus zou hier met apostel Johannes naartoe zijn gegaan. Dat er in Jeruzalem ook een sterfhuis van Maria wordt vereerd, doet niets af aan de toestroom van pelgrims hier!

Volgende punt op het programma was Şirençe. Dit dorpje, boven in de bergen, zou als een toevluchtsoord voor de Efeziërs na de Turkse verovering in 1304 zijn gesticht. Als je het dorpje binnenloopt, kom je meteen terecht op de boulevard met talloze kraampjes en souvenirs. Boven bekeken we een kerk (oud) en daarna dronken we wijn op het terras voor de kerk. We mochten eerst proeven, wit of rood. Het werd wit. Ik ging vervolgens nog even met een paar enthousiastelingen naar de uitkijktoren. Altijd leuk! Boven in de toren stonden loungebanken alsof het een enorme klim was. Dat viel best mee. ’s Avonds aten we in het restaurant van de eigenaar van ons hotel. De muziek verraste ons: Adamo, Brel, The Beatles, Aznavour en ga zo maar door…